انسان‌ها و مخلوقات مطرح است بلكه مقصود روشن ساختن ابتدا و پايان آفريده‌هاست ، زيرا كه او قبل از آنها و بعد از آنها بوده و هست ، پس اول و آخر بودن خدا ، در مقام ملاحظه مخلوقات عنوان مىگردد ) . ابْتَدَعَ بِقُدْرَتِهِ الْخَلْقَ 1 ابْتِداعاً 2 ، وَ اخْتَرَعَهُمْ 3 عَلى مَشِيَّتِهِ 4 اخْتِراعاً . ثُمَّ سَلَكَ 5 بِهِمْ طَرِيقَ إِرادَتِهِ ، وَ بَعَثَهُمْ 6 فِي سَبِيلِ مَحَبَّتِهِ ، لا يَمْلِكُونَ 7 تَأْخِيراً عَمَّا قَدَّمَهُمْ إِلَيْهِ ، وَ لا يَسْتَطِيعُونَ 8 تَقَدُّماً إِلى ما أَخَّرَهُمْ عَنْهُ ، وَ جَعَلَ لِكُلِّ رُوحٍ 9 مِنْهُمْ قُوْتاً 10 مَعْلُوماً مَقْسُوماً 11 مِنْ رِزْقِهِ ، لا يَنْقُصُ 12 مَنْ زادَهُ ناقِصٌ 13 ، وَ لا يَزِيدُ مَنْ نَقَصَ مِنْهُمْ زَآئِدٌ 14 . لغت : 1 - آفريدگان ، 2 - بدون هيچ نمونه‌اى آفريد ، 3 - بوجود آوردن چيزى كه مادّه و صورت نداشت ، 4 - خواست خود ، 5 - راه برد ، 6 - آنها را برانگيخت ، 7 - توانائى ندارند كه تصرّف نمايند ، 8 - نمىتوانند ، 9 - جاندار ، 10 - روزى ، 11 - تقسيم گرديده ، 12 - نمىكاهد ، 13 - كاهنده ، 14 - افزاينده‌اى . معنا : با توانائيش جهان آفرينش را پديدآورد كه هيچ مخلوقى سابقه نداشت و آنها را بر طبق ارادهء خود به وجود آورد بدون آنچه مادّه و صورتى از قبل داشته باشند ، آنگاه همه را در مسير اراده‌اش راهى نمود و در راه محبت و عشق خود آنها را بر انگيخت ، قدرت آن را ندارند آنچه را كه خدا بر آنان مقدم داشته به تأخير بياندازند و نمىتوانند چيزى را كه خدا در مورد آنان به تأخير انداخته جلو بكشند و بر هر جاندارى از مخلوقات ، غذا و روزى معين و تقسيم شده‌اى قرار داد كه هيچ كاهنده‌اى نمىتواند از روزى كسى كه خدا افزايش داده ، بكاهد ، و هيچ افزاينده‌اى نمىتواند كم داده‌هاى خدا را افزايش دهد .